Stel je voor, een klein kastje met een klein kaarsje. Het bidprentje van opa er op. Het schelpje dat je kreeg in de gezinsviering in de kerk. Een mooie voorjaarsbloem of in het najaar een herfstblad. Al snel groeit het kastje uit tot een 'heilig' plekje met allemaal dierbare herinneringen. Of dingen om dankbaar voor te zijn. Een mooi rapport, als de kinderen wat ouder zijn, kan daar ook een dagje bij komen te staan. Of de medaille van de wandelvierdaagse.

Bij boeksuggesties vindt u voorbeelden van mooie voorleesboeken en prentenboeken. Die laten de kinderen vermoeden dat er 'meer' is. En zo gauw de kinderen iets ouder zijn, wordt het tijd voor gesprekjes: Wat was het fijnste vandaag? Waar moest je om huilen? De dag even langs lopen in gedachten. Benoemen wat je allemaal hebt gedaan met elkaar. "Dankjewel God voor deze fijne dag." Heel langzaam groeit het besef dat we de nare dingen niet in ons eentje hoeven te dragen.

De kleine ritueeltjes uitvoeren, die elke dag terugkomen vormen de basis voor het geloof. Een klein kruisje op het voorhoofd bij het naar bed gaan: "Zo nou is Jezus bij je vannacht." DIe herkenbaarheid van vertrouwde dingen zijn het allerbelangrijkste voor de geloofsopvoeding. Die herhaling geven een basisgevoel van herkenning en je veilig weten. Veilig weten bij je papa of mama, maakt dat je je later veilig weet bij God, bij Jezus of moeder Maria.