Het is een mooi sacrament, vaak geeft het net dat beetje rust aan het ziek zijn. Zo is het ook in eerste bedoeld: om de zieke te sterken. In de kerk heeft het in de loop der tijd een zwaarder accent gekregen rond het sterven zelf. Om vergeving te vragen en te krijgen voor dingen die in je leven niet goed gingen. De zalving met heilige olie wordt vaak ervaren als een symbool van bescherming van hogerhand. Door deze verschuiving heeft de oudste generatie ook geleerd om zo lang mogelijk te wachten met het roepen van de pastoor.

Gelukkig draait dat weer wat terug en is het helemaal niet nodig om te wachten tot het allerlaatste moment. Juist in die laatste levensfase kan het vooral kracht geven en rust. Je hoeft echt niet te wachten op de vraag van een huisarts of de verpleging of de zieke 'bediend' wil worden. Je mag gerust wat eerder aan de bel trekken. En wil je er eerst graag een keer over praten, ook dan ben je welkom om te bellen.

Het is fijn om de vertrouwde mensen rond je ziekbed te vragen. Dat moment van vergeving te krijgen, Gezalfd worden. Samen nog een Onze Vader bidden of een Wees Gegroet. Eventueel de communie te ontvangen. Het is een rijk sacrament waar we graag voor komen.